30

eskiden olsa ne çok şey yazardım.. ama şimdilerde oldukça anlamsız geliyor. 26 aralık 2009 günü gibi bir günüm daha olmayacak. hep geleceği düşünüp planlayarak yaşayan ben için o gün o günlük yaşadım ve gördüm. sadece bir gün takılmamak gerekir, zaman, yaşlar vs vs hepsi bizim ürettiğimiz ve anlam yüklediğimiz olgular olabilir ama 30. yaş farklı… 30. yaşın ilk dakikaları farklı. o günü görebilmiş olmak farklı.. 20 li yaşlar ya da 40 lı yaşlar değil.. 30 bence insanın en önemli yaşı. ben öyle anlam yüklüyorum.

bir işim, metropol bir şehirde yaşantım, edindiğim arkadaşlıklar gördüğüm çevre kazandığım beceriler vs vs.. hepsi bu geçtiğim on yıl içinde oldular. hatta o on yılın son bir kaç senesinde. çok çalıştım. çalışmanın yanı sıra hep ideallerimin peşinden koştum. yalnızdım. bir kaç arkadaşımın dışında hep yalnızdım.. en ağırı da kalp yalnızlığı olsa gerek.

o günlük bir ümit ışığı bekledim ama benim için en eşsiz gün de hiç bir yaprak kımıldamadı :) ve benim için yine birşeyler gerçekleşecekse, herzaman olduğu gibi yine anlamını yitirdiğinde gerçekleşecek ya da gerçekleşmeyecek bile.. o gün o an… ve o gün benimle kimler vardıysa değerli olan onlar. daha öncesi ya da sonrası değil.

bu önümüzdeki on yıl içinde ne olacak? yaşayacak mıyım.. mutluluklar ve hüzünler olacak tabiki.. sadece kendimi kandırıp özel olduğumu düşüncem. ve hayal kurmaya devam etcem. biliyorum ki acımasızlaşıyorum, büyümekte denilebilir buna kimilerince.. biraz farklı sanki bu.

o gün tanınmadığımı gördüm.. algılanmadığımı. böylelikle henüz var olmadığımı gördüm. o güne kendimce yüklediğim anlam nedeniyle asla var olamicam. belki bi gün. bunları aştığımda.. ve yaşama iç güdüsü, yenilenen/ölen beyin hücreleri.. zamanla geçen acı diyelim ateşin küllenmesi de denilebilir herneyse… yani büyüdüğümde bu takıntıdan kurtulcam.. ya da öyle sancam. boşver. hazmetme meselesi…

artık olmasın da zaten… kimim ki…

30” üzerine 2 yorum

  1. ne zor bir yaş, her şeyin aynı anda hem anlam kazandığı hem de bütün anlamlarını yitirdiği bir yaş.. bir geçiş dönemi sanki.. vazgeçmekle devam etmek arasında kalınan bir dönem.. bana öyle geliyor en azından…

  2. aslında yazılanlardan hissediyorum da beden yaşı daha yeni 30 olmuş şuuru ve bilinci o yaşları aşanı yıllar yıllar olmuş bir ruh duyguyu dile getirmiş sankimine

Bir Cevap Yazın

Aşağıya bilgilerinizi girin veya oturum açmak için bir simgeye tıklayın:

WordPress.com Logosu

WordPress.com hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Log Out / Değiştir )

Twitter resmi

Twitter hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Log Out / Değiştir )

Facebook fotoğrafı

Facebook hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Log Out / Değiştir )

Google+ fotoğrafı

Google+ hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Log Out / Değiştir )

Connecting to %s