Django Unchained | Zincirsiz

her zaman “acayip” filmler çekmiş olan quentin tarantino‘nun son eseri Django Unchained bence kendisinin en başarılı filmi.

Görsel

yazım film hakkında bolca bilgi içerir, izlememiş olan varsa uyarırım… ayrıca ben öyle tarantino marantino anlamam, film güzelse kim çekmiş bunu derim. sırf tarantino yaptı diye bi filmi beğenmem… bu filmini de beğendim, o ayrı :) hem de bir western olmasına rağmen…

efenim, bol kanlı vurdı kırdı ve silah patlamalı oluşuyla tarantino’nun aha ben burdayım deyişine bu filmde de şahit oluyoruz ( hatta her filminde görüktüğü gibi bu filminde de görüküyor, sonra da kendini dinamitle havaya uçurtuyor piskopat herif ) üzerinden kan pörtleyen insanların kanlarının pörtleyişi bile tarantino filmlerinde alışık olduğumuz türden, en yakın örnek olarak olarak Inglourious Basterds filmi hatırlanabilir. hatta hazır hatırlamışken, o filmde hitlerin en psikopat subaylarından birini de oynayan Christoph Waltz, bu filmde Django rolünü oynayan jamie foxx’un  arkadaşı, dert ortağı ve macera insanı Dr. King Shultz rolünde karşımıza çıkıyor.

Dr. Shultz o yıllara göre inanılmaz “hümanist” bir insan, bir ödül avcısı aynı zamanda, zencilerin insanolarak görülmemesine tahammül edemiyor, kaçakların da kaçak gezmesine. meslek olarak kaçakları bulup çat diye birşey söylemelerine fırsat vermeden vurduğu gibi, hobi olarak da zencilere eziyet edenlere diş bileyliyor.

filmin diyalogları çok etkili ve o yıllardaki olayları, insan tavırlarını göz önüne serişi çok dolaysız. amerikalıların, kölelik olgusunun yasalara uygun olduğu yıllarda siyahi insanlara yaptığı zulmden haberiniz az çok varsa ve dahasını da kafanızda tahayyül edebiliyorsanız filme tema olmuş bu durumun şok edici sahnelerindeki gerçeklik, gerçek olaylardan alınmış yanların payını anlayabilirsiniz. işte bu sahnelerde sanki keşke şöyle birşey olsaymış da bu durum şuna dönüşseymiş diye bir durum sergilenmeye çalışılmış. bir nevi kölelerin, süper kahramanı oluvermiş Django. hani nice siyahi insan köle olarak çalıştırıldığına tecavüz, türlü işkence ve türlü hakarete maruz kalmıştır ne yazık ki. bir yumurta kırdı diye ölene kadar kırbaçlanıp, ölenlerde olmuştur diyor bir sahnesinde ama tam o olay vuku bulacakken filmde, django çıkıp geliyor ve kırbacı alıp o psikopat beyazı kırbaç darbeleriyle yerde kıvrandırıyor. işte bunun gibi keşke sahnelerini mutlu sonlara bağlıyor django. o yıllarda yaşanan zulmü, cehaleti ve kibri gözler önüne bu yönüyle seriveriyor…

en basit haliyle, minimum spoiler vererek anlatmaya çalıştım.

sahnelerin; kah ağlatan, kah güldüren temposuna muhteşem müzikler eşlik ediyor. her biri kendi sahnesine çok uyumlu.

bu film kesinlikle sinemada izlenmeli ve dvd’si arşivlerde yer bulmalı derim ;)

Bir Cevap Yazın

Aşağıya bilgilerinizi girin veya oturum açmak için bir simgeye tıklayın:

WordPress.com Logosu

WordPress.com hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Log Out / Değiştir )

Twitter resmi

Twitter hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Log Out / Değiştir )

Facebook fotoğrafı

Facebook hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Log Out / Değiştir )

Google+ fotoğrafı

Google+ hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Log Out / Değiştir )

Connecting to %s