Çöpten Kağıt Toplayan Gencin 20dk İçine Sığdırabildiği Dünyalar Kadar Dram.

az önce yani bu yazıyı yazmaya başlamadan yaklaşık 15 dk önce, camdan bakarken sendeleyerek yürüyen bir kağıt toplayıcıyı gördüm. bayılacak gibiydi, zira iki adım ötede yolun tam ortasında bayıldı da.

hemen montumu, cüzdanımı alıp hızla ona doğru koşmadan önce, camdan bir kere daha baktım, arabalar yanından geçip gidiyor bir tanesi bile durmuyordu.

üstelik bayıldığı yer erenköy fizik tedavi hastanesinin önü sayılabilecek kadar yakın, kapısından 25-30 mt ilerisi! bahçesinin duvarları paralelinde uzanan bir yol.

günü her saati ambulansların girip çıktığı, kapısında hemşire, hasta bakıcı herkesin dolaştığı bir yer.

aşağıya indim 1dk içinde, bayılmış olan gence yoldan geçen iki kişi müdahale etmiş, yolun kenarına çekiyorlardı. bir tanesi gidip bir su aldı geldi. ( bunlar hastane personeli değil, yoldan geçen insan sever insanlar )

genç, elini yüzünü yıkadı, sudan içti. bilinci açıktı. açıktı ama söyledikleri çok acıklıydı.

elinde astım hastalarının kullandığı o nefes açıcı spreyden vardı, nefes darlığı varmış garibanın ve ayrıca çöp kokusu nefesini daha da darlıyormuş. ondan bayılmış.

sırtında yük, saatlerce yol yürü ve türlü kimyasal kokularını salan çöpleri karıştır… hem de nefes darlığına sahip birinin bu işi yapmak zorunda kalması ne acı!

karnının aç olupmadığını sorduk, bol su içmesini söyledik ama gencin durumuna üzülmekten tabii saçmalıyor da olabilirdik. şahsen öyleydim.

maske takamazmısın diye sordu, içimizden biri… maske nefesini daha da darlıyormuş, takamıyormuş… al bir acı durum daha.

biz üç kişi gence yardım etmeye çalışırken, ne polis, ne hastanaeden bir kimse yardıma koşmadı.. çevremizden insanlar da görmemezlikten gelip bizi geçip gittiler.

ayrıca bir polis arabasıda o iğrenç ve vakvaklamaya benzeyen siren sesini basıp, bakıp geçti. polis.. toplum düzenini sağlamakla yükümlü memur.

hastane duvarına yaslanan gence yardım etmeye çalışırken biz. hastanede görevli bir personel olduğunu düşündüğüm, kafası boneli, üzerinde beyaz bir önlük olan esmer bir adam belirdi, hastane duvarının hastane içine bakan tarafında…

ve buyurdu gamsız, ruhsuz bakışlı görevli:

– ne o bayılmış mı?

biz: evet nefes darlığı varmış…

– hğıaaa ( diyerek bakışalrını öte yana çevirdi, öyle ya ölsün, tohumuna para mı saydı, bi pislik temizlenir ona göre )

bizden biri: bir sandalye verin bişi yapın geri veririz…

– yok sandalye şimdi bulamamam  (vıdıdı vıdı bişiler gevelendi )

yani hastaneden bir tepki yok, anladık ki bu hastanede insan çalışmıyormuş.

bir hemşire bir doktor insaniyet namına gelip bir tansiyonunu ölçelim en azından bir su verelim, hzılı bir tetkik yapalım demediler.

genç biraz daha kendine gelince, sosyal hizmetlerden de yardım aldıklarını, aslında bu işi yapmadığını, ancak bu ay çok sıkıştıkları için kirayı denkleştirebilmek için bu kağıt toplama işini yapmaya çalıştığını söyledi.

eşi varmış, çocuğu da varmış. bir de ameliyatlı anneannesi. eşi onu bakıyormuş evde.

bu gariban ise kira denkleştirmek uğruna, nefes darlığı olduğu halde, en sağlıklı ciğerleri bile paramparça edecek bir iş ile rızk peşinde.

çalmıyor. çıprmıyor. yol kesmiyor. ölümüne de yol alsa en namuslusuyla, en ahlaklısıyla parasını denkleştirmeye açılıyor. o sağlığı ile yapabileceğinin en iyisini yapmaya çalışıyor.

yazık, bir de seccade bulmuş çöpte, onu ayrı bir çantaya koymuş… iki de bir onu gösteriyor bize, insan seccadeyi çöpe atar mı günah diyor… hırslanıyor, zayıflamış canıyla o insanlara…

nasıl inançlı, nasıl ahlaklı, nasıl güzel bir genç.

onu bulduğu en güzel çantaya koymuş, kağıtları topladığı çuvalından ayrı elinde taşıyor. içimizden biri, bak üzerine otur o seccadenin, soğuk taşa oturma dedi…

seccadeye oturulur mu abi, dedi…

bir kere daha buruldum. tarifi imkansız düşüncelere gark oldum.

velhasıl kelam, maddi sıkıntısınada elimizden geldiğince yardım etmek istedik, ancak ne mümkün.

almıyor parayı, sırar ediyoruz. gururuna yediremiyor.

zaten aramızda hemencecik topladığımız parayı verebilmek en fazla uğraştıran kısmı oldu yardım çabamızın.

herşeye hayır diyor. ahlakı kadar gururu da yoğun.

sonra ona acıdığımız için değil, arkadaş olduğumuz, çocuklarına birer harçlık vermek istediğimizi söyleyerek yumuşamasını ve zaten böyle olan yaklaşımımızı görmesini sağladık.

120 lira kirası varmış aylık…

120 lira.

120 lira için bir genç ciğerlerinden oluyor.

120 lira için bir aile yok olma tehlikesi yaşıyor.

topladık o parayı. daha fazlasını asla almadı. ikna edemedik.

evine gitmesi için, dinlenmesi için ikna ettik sanıyorum. pendik civarında oturuyormuş.

ailesini aradı telefonumdan, ağlamaktan konuşamadı.

ben konuştum, gelip alabilir misiniz diye, gelemeyecekleini söyledi. nasıl gelsinler :/

trenle gidecek eve, oraya yönlendirdik.

elimizi sıktı. defalarca helallik istedi gururlu göz yaşlarıyla. helali hoş olsun, bu yardımlar sana bizim üzerimizde durmasından daha helal…

ağlamamasını, kendisine olan yardımımız asla acımayla ilgili değil, kardeşlik ile ilgili, insaniyet ile ilgili olduğunu yineleyip. sevgi ile vedalaştık.

umarız sağlığına, daha iyi bir işe kavuşur.

eğer bu yazıyı okuyup bu gence ve ailesine yardım etmek isteyen olursa, aradığı telefon numarasını silmedim.

insaniyet namına duyurulur.

Çöpten Kağıt Toplayan Gencin 20dk İçine Sığdırabildiği Dünyalar Kadar Dram.” üzerine 3 yorum

  1. Allah yardımcısı olsun.Ne kadar asil ruhlu bir genç.Umarım en kısa zamanda hem sağlığına hem de sizin dediğiniz gibi iyi bir işe kavuşur diliyorum.

  2. Rabbim yardımcısı olsun o gencin ve onun gibi darda olanları feraha kavuştursun.Zaten ahlakı ve gururu olmasa bu durumda olmazdı.Maalesef ülkemizin koşulları böyle kimbilir onun olan hakkı çalıp kimler gurursuzca zengin oluyorlar ve bazılarını fakirliğin dibine itiyorlar:((

  3. Bir insanın bu hallere düşmesi ne kadar acı.Zenginin günbegün zenginleştiği; fakirinde aynı şekilde dahada fakirleştiği ülkemde şu manzaraları görmek çok normal.Bir süre sonra insan bu manzaralara alışıyor, isyan etmiyor.Asıl acı olanda bu “kabullenmişlik”.

Bir Cevap Yazın

Aşağıya bilgilerinizi girin veya oturum açmak için bir simgeye tıklayın:

WordPress.com Logosu

WordPress.com hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Log Out / Değiştir )

Twitter resmi

Twitter hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Log Out / Değiştir )

Facebook fotoğrafı

Facebook hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Log Out / Değiştir )

Google+ fotoğrafı

Google+ hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Log Out / Değiştir )

Connecting to %s